Microrrelatos

Deixo atrás a crisálide

Ó comezo eras un fogo que abrigaba, pero logo trouxeches as sombras. E entou no meu sangue instalouse unha sensación horrenda de perda, de baleiro. O teu fogo agora só proxectaba, naquele parede que recibía o impacto da escuridade da miña alma, a silueta do meu corpo. Logo chegou a inundación, e por fin desapareceches.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s