Poesía

O suicio da camelia

Desde esta fiestra contemplei noutrora
o suicidio da camelia.

Pregunteille á nosa nai
por que non enviaba os ollos
no seu auxilio.

Non obtiven resposta.

Nin sequera puiden falar.

Esquecín que a todos
nos cortaran a lingua.

Poema extraído de «O suicidio da camelia», segundo premio no XVII Premio de Poesía Díaz Jácome para novos creadores 2016.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s