Poesía

O lume eterno

I.

Eramos pequenos.

Eramos pequenos ata que sementamos
no embigo a urxencia da paisaxe
e as estrelas que sempre acubillaran
os nosos enigmas.

Medraron en nós os anos e as súas feridas
soubéronse pasaxeiras. Nós anhelamos
desposuírnos dos outros corpos
e de nós mesmos, cravar a nosa rabia
na beleza do instante
e da luz.

Entón, cando comprendemos o significado
da nosa terra, inserimos dedicidos nela
as nosas pegadas.

 

II.

Estourou a terra que contiña a nosa
semente e tivemos que aprender a apropiarnos
dun novo universo. Desligáronse as nosas figuras
da única paisaxe coñecida. As nosos contornas
nunca se contemplaran tan precisas.

«Temos que apreixar un novo infinito»,
comuniqueiche. A túa resposta foi a calma
e tamén o camiño.

Un: reter na ollada a inmensidade do descoñecido.
Dous: estudar as posibilidades da nova escena
(ti xa comezabas a marcar o movemento).
Tres: aprender a gozar da ingravidez
da historia. Catro: observar,
calar.
Logo, bailar…

 

III.

Baixo a condición de emigrantes construímos
na nova extensión a arquitectura da harmonía.

Depositamos nos novos templos o peso
do pasado que aínda se resistía dentro
de nós. Fíxose dentro deles o lume eterno.

Nós esquecémolo todo, agás a querenza
pola pel. Tecemos cos fíos do tacto a nosa nova
bandeira. Comezaron entón a falar as mans.

As fogueiras alumaron a nova linguaxe.
A luz conduciunos ao outro. Nós detivémonos
no seu embigo e bebemos del (aínda hoxe lle
dicimos inesquecible a aquela brebaxe).

Eramos.

Eramos…
ata que o lume o anegou todo
(detivo a nosa danza: apagounos).
O lume non nos deixou ser:
calounos.

(Publicado en Dorna: expresión poética galega nº 39)

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s